48 ErnemeErt Vrra 
Dan met het roet en braäck op fey 3 
Sijn luften nemen op een rey. 
En ftaadigh nam hy naa het maal 
Een lughje in fijn koets of faal ; 
‘Ten waar hy fat in het geboomt ; 
Dat met een vyver.wasomftroomt; 
‚ Alwaar hy met een vriendt drie vier 
Genoot een aangenaam plaifier. 
In lacchen ‚ boerten en gepraat ; 
Met wat men meer op ’t lande beftaat 4 
En in de fteden niet en pleeght, 
Daar jock geen ernft foo overweeghts 
My docht, hier was een volle luft, 
Maar neen, de geeft en had geen Ruft 5 
Want als’t gefelfchap was vergaan ; 
Soo wiert fijn hert met druck belaan ; 
Waerom by nooit fich felfs verfaacht , 
't Wijl dit, dan dats fin geeft vermaackt. 
En dat hy nijmmermeer en ffaat, 
Naa's geen dat blijft als’tal vergaat. — 
Waarom dan peerden, koets en jaght 
Maar fijn als_ys van eenen nacht ; 
*t Geen voor de Son verdwijnen moet , 
Gelijck al°t aarts voort hemels doet. 
Ick fagh een rijck en machtigh Heer 
In landt, in fandt, in ftaat, in eer. 
Hy hadt Palleyfen in de lade ; 
En in het veldt een groote fchat , 
Van ackers, hoven en gebiedt , « 
Waar in hy alle luft geniet. , 9 
| 
