5: EPHEMERI VITA 
Ick ginck hier op tot Wijfe lien , 
By Vorft en Princen hoogb gefien, 
En die door haar beleyt en raat , 
De ftijlen fijn van Landt en Staat. 
Ick fagh oock aan , die al haar tijde 
Verfleeten in de letter flrijdt , 
En die een on verwelckte naam 
Beooghden van den vlugge faam , 
Waarom fy fonder noot of dwangh 
Studeerden dagh en nachten langh, 
En wierden fwack , en out „en grijs, 
Om’t windrigh woort van kloeck of wijs. 
Noch fagh ick op de Geeftlijckheyd ; 
Maar , als ick fagh hoe alles rijde , 
En loopt , en draaft , en eet , en drinckt, 
En fpeelt ‚en praat ‚ en malt „en finght , 
En tfamen met de werelt dwaalt, 
Die alles in haar netten haalt , 
En aan begeerlijckheyd verbindt 
Die alle vleefch nu heeft verblindt. 
Dan riep ick , neen hier is geen luft, 
Daar yder leeft in fchijn van Ruft, 
En daar men flaadigb fchumt het Kruys 
’ Geen door Gods gunft druckt yder buys , 
Saa daten ”t en fijnweelden voelt , 
Terwijl men ongeruftigh woelt, 
_Enfoeckt geheel verkeert fijnRuft - 
In fcharren, ceren, eninbuft. 
Dan ’t is geen wonder dat men fiet 
Dat niemant waare ruft geniet , 
Want 
