eg OE 
Of afbeelding) vans menfdhenleven. 57 
‚Endat begeerlij ckheyt vergaat, 
‚ Mert Praght, en welluft, eer en ftaat, 
En dat mijn vleefchelijcken menfch 
ernietight wort, in wil en wenf ch: 
0 Herven gaat, eer dat men fterft : 
Op dat my ’t fterven niet verderft, 
Hier mee ontvlie ick fatans net. 
nk min mijn Godt, en’k hou fijn wet 3 
Soo ftut dan fijn genaa mijn val, ee 
en dienft-knecht Godts, is heer van al. 
Want die fijn Godt van herten dient ; 
Dat is fijn Bruyt fijn Duyf, onge 
El PER 
1 Johan. cap: 2, verff, 15.165 17. 
En hebt de wrett nier Bef soon! 
Want al wat in de Werelt is 
Seerlijckbeyt : naar di 
inder eeuwigheyt. 
1 Corinth, cap, 7. verff, 29, 30, 31. 
Maar dit fogge ick, broeders, dat de tijdt voorts 
konzis; op dat oock die wijven hebben, fouden fijn 
als niet hebbende. 
„Ende die meenen > alsniet meenende: ende dio 
lij de fijn , als niet blijde fijnde + ende die koopen, 
als ziet befittende; Ee 
Ende die defà merels gebruycken , als niet mis 
Oruyckende. Wang de gedaante defer werelt gaat 
Voorby, Dal N 
rn E GE. 
