kunnen fchoon houden; ende die van dé 
ftanck harer onreynigheeden fuyveren; dé 
welcke andere dieren met fandt, ftof, en 
aarde verftandelijck overftroojen. Dat foo 
verre gaat, dat men oock de alderkleenfte 
dierkens dit oordeel fiergebruycken.Soo dat 
in der waarheyt , {elfs de mieren, de vlier 
gen, en deluyfen , de menfch feer verre 
in de eerfte beginfelen en krachten van haaf 
leeven, overtreffen. Want fy nimmermeer 
eenige huip, of byftant van doen hebben 
na dat fy gebooren fijn. 
Daar den menfch in fijne vuyligheeden 
nootfaeckelijk verftincken en vergaan moet, 
wanneer hem de vereyfchte hulp en by- 
ftant komt te ontbreecken. Hier op fiet dens 
Heer de Brune in fijn Sinnewerck, wanneer 
hy feer wijfelijck feght : dat een menfch, die 
geloof gebreeckt, flimmer als een varcken 
is. Want een varcken is foo kloeckmoedigh 
en onverfchrickt ín het onweder, dat het 
aldaar fonder eenige vrees derft opflocken ; 
het geen de vrees ende de benauwtheyt den 
menfch doet uytfpuwen. | 
Í 
r6 _ Ernemert Vira 
| 
Op cen kint , dat gebaakert wort. 
Dit lijf, wat is’t 
Als ftanck en mift. 
Siet bier, Ôcourtifaan , hierlightde Afgodinne, _ 
Diegy aanbid en frneeckt ract overaardfche minne 
| g 
