8 
2 oe ErnemEri Vira ' 
beyt gemaeckt : het aardtrijck is vol van uipe goe- 
deren. Dezee, die groot en wyt van ruymte B 
daar in is ’t premelende gedierte en dat jonder gee 
tal, kleene gedierten met groote. Waarom als 
ick by de gefwinde ende de veranderende 
(a) Tab. (*) vertooningen van het genoemde beeskens 
vin P& noch de kortftondigheyt der oogenblicken 
overweegh „ die het op der aarde ende in de 
lucht levende geniet. Wie en fiet niet, dat 
ick door defe fienelijtke en raftelgcke dingen, tot 
roem van mijn Schepper verder aangeprie 
kelt worde, om met den felven Koninck 
hemel hoogh uyt te roepen. Hoe koftelijck fijd 
my, Ô God, uwe gedachten \ hoe machtigh veelt 
fignbare ommen! fou ick fe tellen? haar getal ù 
meer, als des fands !_ De kenniffe is my te won 
derbaar , (y is hooge ; wy en kunnen daar niet by! 
Het welcke op dat ick nu tot lof en roem va 
den gedughten Maecker; en tot een over” 
tuygende kennis van onfe geringheyt, doof 
vafte ondervindingen klaarlijck betoone 
foo begeef ick my tot de faacke felfs : fullene 
de, om het minften niet voorby te gaans 
(b) Tab, van het (®) Ey, ofte den oorfpronck van hef 
106 Haft , mijn verhandelingh beginnen. 
van. Maar alfoo al wat God gefchapen hecfts 
ons, tot fijne liefde, ende de kennifle vaf 
onfe nictigheyt moet dienen; terwijl w{ 
voor een geringen tijt hier in ballinghfchaf 
fijn verfonden , om onfc ellende te bewee 
: ne 
