AAN DEN LEESER. 
en wort’er niet een gemift. En weet ghy’tniet ? En 
hebt ghy’tniet gehoort , dat de eeuwige Godt , de 
Heere, de Schepper der eynden der aarde noch moes 
de, noch mat en wort ® Daar en is geen doorgran- 
dinge van fijn verflant. 
Ontrent de wonderheden in het Haft aan te 
mercken, is over-opmerckelijck , hoe {chielijck 
fijne veranderingh van een {wemmende Wurm, 
naa het afleggen van een groove huyt; in cen 
gevleugelde Vlicgh toe gaat. Soo dat het felf= 
de Dierken , dat cen geringen tijdt te vooren, 
in de diepe kolcken der wateren quam te fwem= 
men, een oogenblicksken tijdts daar naa, door 
de gefwintheyt fijner vleugelen , fich een wegh 
door de dunte van de lucht komt te baanen, 
En voor loomheydt vaerdigheyt ; voor een tra= 
ge beweegingh een gefwinde; ende voor een 
fwaarmoedigh vochtigh leeven , een luchtigh 
ende geeftelijck komt te verkrijgen. Dat ons 
in een verftaändelijck voorbeelt vertoont , hoe 
wy naa hetafleggen , van defen vlecfchelijcken 
huyt ende rock der verdurventheyde, onfen 
Heylandt inde wolcken , fullen te gemoet ge- 
voert worden, om eeuwigh naa lichaam ende 
geeft ‚ geluckfaaligh op der aarde te leven; 
ende verloft te fijn van de rampen , daarwe — 
onder quijnen, geduurende onfe ellendige bal- 
linghfchap in deefe werelt: alwaar ons verblijf, 
inde koude ende de vochtige geneegentheeden 
deefer aarde, veel eer een doodt als cen lead 
