AAN DEN LEESER. 
die noch de voorfpoet , noch de teegenfpoet ; 
noch den ouderdom ‚ noch den doodt ‚ ons 
machtigh fullen weefen te ontneemen. 
Ick ben menighmaal in mijn felven verftoort 
geweeft , wanneer als ick de menfchen , ge- 
eel onweetent heb hooren feggen , datter 
eenige dieren by geval of uyt verrottingh ge- 
booren worden , daar nochtansinalle de lee= 
demaaten van die dieren s felfs in die van een 
Mier , van een Vliegh, ende van een Luys; een 
kunft te fien is, die alfoo weynigh te bevat- 
ten alste befchrijvenis. En den welcken men 
nimmermeer fou kunnen onderfoecken, hoe= 
wel men fijne inftrumenten, onder vergroot- 
glaafen , quam te fcherpen , gelijck als ick _ 
meenighmaal gedaan heb, Want de ingewan- 
den deefer beeskens , fijn foo onbevattelijck 
Kleen, dat alle de gerectfchappen , hoe fub- 
tiel fy gefleepen worden; groote ende.plom- 
Pe maftboomen daar by fchijnen. Waarom 
Iek alle menfchen durf uytdaagen, om maar 
de befchrijvingh van het aldergeringhfte dier- 
ken der aarde te doen » of het felve foo voor 
te tellen, dat het van een ander niet en kan 
verbetert worden. En foofe dat niet kunnen — 
doen? Gelijck als het felve haar onmoogclijck 
is: Ey datfe dan Godt de eere geeven, van — 
in alle fijne fchepfelen , onderfoeckelijck , ont= 
faggelijck, ende aanbiddelijck te fijn. 
Wat my belanght „ ick kandit met waar 
r heyde 
