AAN DEN LEESER. 
ende een half wonderen geplaatft, die alle.men- 
fchelijcke geeften te faamen , niet befchrijven- 
kunnen ; hoe hoogh haar verftant ; hoe 
fcherpfinnigh dat haar oordeel ; ende hoe 
meenighvuldigh dat haar geleertheydt, of 
haar ervarentheydt magh weefen. 
Hierom foo moet men niet blijven ftar- 
oogen op dit uyterlijcke , maar door deefe 
fienclijcke ende taftbaare dingen, hooger op- 
klimmen, tot den Maacker der felve, die de 
„oogen ende de ooren plant , dic de vingeren, 
formeert , ende het verftant in het binnen= 
Île geeft. Soo dat het door fijne wijsheydt 
geweeft is , dat den onvernuftigen Bfél een- 
maal heeft gefproocken , ende den lof, de ee- 
re ‚ ende de gerechtigheydt Godts verkon- 
dight. Welcken lofende eere, oock de hooft= 
ftoffen , de planten ende de gewaflen , de 
hemelen ende al haar heyr verkondigen : So 
datter geen Natien of Taalen fijn, daar baar ge- 
hyt ende flemmen niet gehoort en worden : Seght 
David. 
Het en is echter niet noodigh de gantfche 
natuur te deurloopen , om de ftemme Godts 
te hooren, want dat fou een onmoogelijcken 
ende een onnuttelijcken arbeydet fijn + alfoo 
alles wat wy fien ‚ hooren ende bedencken 
“kunnen, ons tot Godt leydt. Ende dat den 
meních felve, cen roem-ruchtigh kunft werck 
Godts is, 't geen de wonderen des Heeren 
ver» 
