of afveeldingh van’smenfchenleven. 109 
En feeckerlijck is het niet een onnafpeu- 
telijck wonder; dat een dierken in de nat- 
ügheyt ende in de vochtigheyt der wateren, 
Sebooren „ datelijck met drooge en ftijve’ 
Vlercken te voorfchijn komt? Is het niet 
ten hoogften opmerckelijck , dat een kruy- 
Pend ende fiwemment gedierte, in een oogen= 
blickske tijts, de kunít van vaardigh te vlie= 
Sen begrijpt? Ô ja het is een natuurelijck 
Mirakel, dat een verachte wurm, die een 
Weynigh te vooren het flijck ende de mod- 
„Gerigeafgronden bewandelde, een geringe 
tijt daar na ; de hooghte der hemelen be- 
mt. 
Laat de winter aan die de wonderen des 
Almachtigen nafpeuren onbegrijpelijck= 
eeden in de neederdaatende flervekens van 
Et fnceuw leeren. Alhier fiet men cen plien 
Sent fneeuw van dieren, al wemelende uyt de 
polen in de lucht oprijfen; ende ick tart 
ct alder fcharpfte geficht om ’er de hemelen 
Oor te befchouwen. In een woort, Gops 
WONDEREN SYN OMTRENT DIT 
VLIEGEN soo picHur ars Hart. 
En hetis het Haf felve » dat deur fijn on- 
telbaare meenighte , onbegrijpelijck in won= 
erheeden is. 
Men ontfet fich over, de groote Walvif- 
Íehen, het gebries der Leeuwen , ende de 
Wreetheyt van het Stieren gevecht doet ons 
: es Vere 
