fid, Esa fneRt VERL 
verbaaft ftaan. Maar komt hier toe kijckers: 
Hier fijn de wonderdaaden des Almachti 
gen in de geringe kleenheyt van een fwen 
mende wrurm , die in een oogenblick vliegen” 
de wort, opgeflooten. 
Plinius, die een Heyden was, die heeft 
deefe Majefteyt Gods in de natuur feet 
krachtigh uytgedruckt , wanneer hy feydes 
dat de natuur nergens grooter of verwotr” 
derlijckerin et was, als in de kleenfte dier 
ren. Dusfpreeckt hy felve: Turrigeros ele 
„pbantovum mirainur bumeros: taurorum collds 
& traces in fablime jaëtus , tigrium vapinas ; leo: | 
num jnbas; cum verum natura nafguam magiër 
quam in minimis tora fit. 
Wanneer men cen fchuyt neemt, end? 
defelve dwars tegen de ftroom van het af 
fackende water aanleght ; foo- kan, me? 
het alderbequaemft het opborrelent en ver? 
vellent Aas, gewaar worden. Dan hoe ge“ 
fwint de hantis, de welcke de wurm, noch | 
binnen in het waterfwemmende, vat; by 
en kan hem niet ongevleugelt aan fijn ge” 
ficht brengen. Evenwel wanneer men hef? 
een weynigh omtrent de borft kneuft of 
plettert , foo kan men hem onverandert? 
uyt de rivier ophaalen. Welcke uytvit 
dingh heel nootfaackelijck is, indien me 
begeerigh was, om hem onverandert 
noch in fijn vel fijade te befichtigen. 
jn vel fijnde te befichtig ie 
\ 
