of afbeeldinglrvan’s-menfcbenleven. 123 
en dunder fijn geworden: alfoofe van ge= 
lijcke tweemaal vervellen ‚ ende uyt de 
holligheeden van de afwijckende hayrkens 
te voorfchijn komen. 
Het Haft aldus fijn vel afgeleght en om- 
geftroopt hebbende , dat begeeft fich we= 
derom na het water: op wiens vlackte het 
Overaardigh dan om hoogh , dan om laagh , 
dan langhfaam „ en dan weer gefwint, al 
vlie kade ende wemelende komt te fpeelen. 
Ende dan weer op fijne ftaarten ruitende, 
met de vleugelen tegen malkanderen te flaen. 
Terwijl het dierken op decfe wijfe op de 
vlackte der wateren wemelt „ en loffelijck 
met fijn vleugelkens {peelt ; foo-onderfteunt 
fijn ftart, die hol en vol hayrkens is, {eer 
lichtelijck fijn lichaam. Want alfoo de felve 
vol luchtis, foo drijftfe mackelijck op de 
golfkens, ende fy en finckt niet onder de 
Wateren. Gelijck dit felve omtrent andere 
dierkens meede wel gebeurt; de welcke van 
gelijcke door middel van hayrkens , daer 
fich de lucht binnen ende tuffchen fluyt , 
aan de vlackte van het water , al fwemmen- 
hangen blijven; gelijck dat in de wurmen, 
daar de Muggen ende de Koey-vliegen uyt 
Voortgroejen „ plaats grijpt. Evenwel foo 
en blijft deefelucht nict altijt in de ftaarten 
Van het Haft, alfoo de felve daar fomrtijts 
Uytgaat, wanneer menfe aen een fpelt fteeckt, 
: om 
