abe Ernemeri Vrra 
ze Maar t'zedert onfe wil 
Van Godt is afgeweecken , 
En ons verftant wierdt blindt 4 - 
Doe baarden fondt en luft , 
In ons die {noo gebreecken , 
_ Die men als Godt nu mindt. 
Soo dat nu al ’t vernuft 
En wijsheyt is beflooten , 
In Chrifti Kruys en fchant , 
Sijn {maat heelt ziel en geeft, 
Sijn bloedt voor ons vergooten , 
Dat heldert ons verftant. 
Hoe goet dat Godt danis , 
Kan nu ons niet verklaaren , 
Als maar den hoon en ’t Kruys: 
Want Godt , in fijnen Soon ;, 
Ons hert doet wederbaaren , 
Tot dwangh van ’t hels gefpuys. 
Soo dat den Satan valt 
In't Graft voor ons gegraaven, 
tWijl Godt ons ’t Paradijs 
_ Hetfchenckt alleen uyt min ; 
_En grondt-veft voorts fijn gaaven 
Op Chrifti Leer in ’t vleys. 
Dat is‚op Min alleen, 
Of Liefde Godts van herten ; 
Van ziel, en alle kracht 5 
Waardoor men dan de fondt 
Wee 
- 
