of afbeeldingh van’s menfchenleven. 167: 
Verlaat het Ar om Godt; 
Want foo ghy hem alleen 
Lieft in u zielen leeden , 
Soo hout ghy fijn gebodt. 
Waar door dan Kennis, Deught , 
DeSaligheyt , en ‘t Leeven , 
Wort in ons weer herftelt 5 
Wanneer ons hert naa Godt, 
Geduurigh wordt gedreeven , 
En tot Godt eenigh helt. 
In liefde quam ons Godt 
_ Onfterffelijck dan maacken , 
Die eyft, door Mofes Godt, 
Die was, ’t geen oris hert 
In Adam quam verfaacken , 
Die fchenckt ons Chrifti {pot. 
Siet, fooisonfe Godt __ 
Gantfch eeuwigh in fijn daaden ; 
Hy fchiep ons hem gelijck , 
En wil dat ‚door fijn Recht, 
Sijn Wet, of fijn Genaaden 
Heel onveranderlijck. 
Want Recht , Genaa, en Wet 
Dat fijndefelvefaacken, , - 
Die Liefden eyfchen af: 
‚n waar toe dat men licht 
En macklijck komt te raacken , 
Soo draa men ’t vlecfch begaf, — 
L 4 
En 
