170 EPHEMERI Vira 
Daar Sfefus eerft herleeft 
En dat wy eenigh fijn, 
In Godt, en in den Soone , 
Waar door Godt alles geeft. 
Wart fal ons dan van Godt 
Afrucken, of. affcheyden 2 
___ Niets, want noch helfche macht, 
Noch Overheen , noch Doodt , 
‚Noch Leeven, Anghfts, en Lijden 
En hebben daar toe kracht. 
J. SWAMMERDAM 
Her Neeenpe Hoorrs-Tuck. Ee | 
#loe lange het Hoft leeft , en wat fijn 
doodt verhaaft. 
Et Haft, als hier tc vooren gefeytis, 
A op de vlackte van het waater vliegen- 
de ende fwevende; ende dan hoogh , dan 
weer om laagh door de lucht wemelende; _ | 
leeft niet langer als tuffchen vieren vijf uu 
ren. Dat is van fesauren , of half fevenen , tot 
elf naren in der nacht. Het welck ick ondere 
vonden heb, wanneer als ick de felve in een 
doosken opgefloten hebbende, in mijn kar 
mer meede nam ; ende aldaar nauwkceurighs 
de lanckheyt van haar leeven aanmerckte: 
Binnen die feer korte ende geringen tijt kor 
men fy dan alle te fterven. En dat mee | 
en 
