| 
Sg 
of afbeeldingh van’s menfchenleven. 171 
kens waardig is, geene vanallen, ontmoe= 
ten haar natuurelijcken doot op het lant. 
Want fy vliegen datelijck , als fy ten twee 
den maal vervelt fijn, weer naa het water. 
Hetisdan, een meer» als verwonderlijcke 
kortheyt van leeven, dat dit dierken van 
Godt „ dien onbegrijpelijcken Kunftenaar, 
toegefchickt is. 
Maar wat verftant en pen, is nu noch 
machtigh ‚ om de rampen te befchrijven , 
diehet Haft, binnen die enge paalen van 
leeven , beflooten , fijnde , komen te over- 
dwarfen? Wat my belanght, ick beken 
daar te fwack toc te fijn. Waarom ick oock 
hiet en kan feggeri, of de natuur oyt een 
Onnoofelder , ende een eenvoudiger dier 
ken heeft voort gebracht; Dat te gelijck 
_tot foo veele ellenden, ende vervaarclijcke 
onheylen gefchicktis. Ten zy dat men met 
dien grooten Apoftel der Heydenen, fou 
Willen feggen ende belijden: Dat oock het 
Ítbepfel jewve „ de dienftbaarbeyt der verderffe- 
Mijle onderworpen is: ende das bet alfoo fucht , 
@sin baarens noot fijnde „ op hoope , dat het te 
Selijck met ons, van die dienftbaarbeyt fal vry 
Semaackt worden. Wanneer Godt alle dingen 
Weer oprechtenfal. Als Lucas verhaalt. En 
Waar op Godt fonder twijffel fiet, wanneer 
Yy niet alleen metden menfch ‚ maar oock, 
met alle levendige zielen „ fijn verbont heeft op- 
ee Eee gerecht; 
