182 — Ernemert Vira 
beerlijckheyt des menfthen is als een bloeme gras. — 
De menfch van een Vrouwe gebooven is kort van — 
daagen, ende fat van onluften. Seght Job: 
Mijn daagen , feght hy vorder, Sijn lichter 
geweeft , als een weevers fpoel; ende fj zijn 
“vergaan „ fonder verachtinge: want mijnlee- 
ven iseen wint : ende mijn vleefth is met het ge- 
“wursnte ende met bet gruys des flofs bedeckt. 
Soofeghtoock David: dat fijne daagens als 
een roock ende een fchaduiwe vergaan zijn: ende 
in moeyte ende verdriet beenen gevlogen : Ver- 
gelijckende nochdefelve, by een bantbreet , 
“bp hetgvas , ende een bloem dewelche door hef 
fehadden van de wint tot mift verkeert. Soo dat 
den Apoftel Jacobusterechefeght: Dat ons 
leeven een verdwijnende Damp is, die voorwey” 
nigh tijtsgefienwordt. | 
Ue alle het welcken men lichtelijck fien 
‘kan, dat de geeftelijcke , foo wel als de lie 
“chaamelijcke ellenden ende fmerten van de 
menfch', fonder eynde-zijn + ende-dat ff 
-niet ; als heel onvolmaacktelijck „ doof 
de ongemacken ‚ ende het kortftondigh 
ende broos leeven vaa het Haft, kunne” 
afgebeelt worden. 
Maar wat raat ifler.nu , on van het lichaatf 
deefes doots verloft teworden? Enom niet tft 
wanhoop, van weegen alle deefe fwaarig” 
heden, ende onvermijdelijcke periculen #% 
wallen? Voorwaar geen andere, alseen OP” 
Di rechte 
