210  EpmemeRt Vira 
terlijcké ‘ende de gevoelige vertooningen 
der felve; maar dat wy door het licht def 
genaade , de fchepfelen verlaatende, tof 
den Schepper der felve komen op te klim 
men. En waarclijck, die geene, de welcke 
op. defe voorgeftelde manier, het wondef 
van dit een dagh leevende beesken wel befiets 
die faldadelijck ondervinden , met wat eeh 
waarheyt de man na Godts herte, Davids 
heeft uyt geroepen. Dat den dagh, aan de 
dage een pvervloedige lof ende fpraacke uyt fors: 
ende. dat. de hemelen ende de lucht, Godts eert 
verkondigen , ende het werck fijner banden vet 
breyden. Dat Godt prijfe den hemel , de aardr 
de zee ende de rivieren :. ende al wat in dt 
fchat-kameren haxrer afgronden wrimelts 
Seght hy vorder. Want door bet Woordt dé 
Heeren , fijn de hemelen gemaackt; ende dod 
den geeft fijns mondt alle haarbeyr. Deaardt 
beeft by gegvontveft: delucht, de zee, dew’ 
teren ende baare inwoonderen, fijn de werckdl 
van fijn handen 5 ende bet geweeffel van fj 
vingeren + Want by fpreeckt ende het iser, Wy 
gebiet… ende het flaarer. Geene fchepfelen (fl 
voor „Godt onfichtbaar,: féght den Apofte 
Want dat men fiet > is door hem voorsgebrad 
wyt het geene , dat men niet en fiet. Looft d 
Heere , mijn ziele; looft den Heere , alle fj” 
wercken „ in alle de plaatfen fijner heerfchapp 
Roept David weeder uyt. ck, fal den le 
el over 
