Of afbeeldingh van ’s menfchen leven. 213 
heyt ende vreughde is, die is alfoo kort, 
als de gefwintheyt deslecvens van het Haft, 
ierom foo bidt David, Heere , maackt my 
ekent mijn eynde; ende welke de maate mijner 
„4agenzys op dat ick, weete hoe verganckelijck 
ek zj. En Godt felve feght : Och of de 
_ Weenfchen wijs waaren, ende verftandigh : ende 
Var uytrerfte wel bedachten: op dat het haar 
od haare kinderen wel ginge , im der eeuwig- 
Jt, 
‚ Wel laat onsdanal het geen , datons op 
dien korten wegh fou kunnen ophouden 
Y tijts verlaaten. De werclt laat ons die 
Verfoeyen , verloochenen , ende met de voe= 
ten trappen. De begeerlijckheyt der oogen, 
Ende des vleefchs af-fterven; ende onfe ver- 
Urven wil, die wy fonder te fondigen niet 
Volgen kunnen , aan Godt weeder over- 
Seven. Want voor al eer wy dat gedaan 
ebben; foo is het niet mogelijck, dat Wy 
It {lijck ende tranen-dal ‚ met blijtfchap 
Ouden verlaaten ; om ons in de hooghte 
£r Hemelen te verheffen; ende bequaam 
tefijn, omdit ellendigh ende kortftondigh 
"ven , met een ceuwigh ende onveran= 
erlijck gelukkigh leeven, te verwiffelen : 
A Godt aan niemant weygeren fal, die 
em in de Naavolginge van zefus Chriftas fal 
foecken. Want feght de wijfte der Konin- 
Cn, Gelijch alle bet andere ydelbeyt der yael- 
O 3 ___beeden 
