214. Erraemeri Vira 
heeden is: Soo beftaat het eynde der faache, in 
Godt te vreefen, ende fijne Geboodente houden; 
want dat betaamt alle menfchen. Alfoo Godt 
ders werck, met al wat verborgen ús, inhet 
Gerichte fal brengen; het fy goet „ het 9 
gaaat. 
Ick fal nu alhier mijn verhandelingh van 
het Haft befluyten, met een ftuck van een 
vers uyt Ad. Poirters , dat ick naa mijn 
ooghwit ‚ verandert ende herftelt hebbe: 
_ Hetfelveluytaldus: _ 
Alsick hier booven fie , 
Een leeven fonder fterven, 
‚En hiereen doncker graft, 
Een naare kuyl te erven : 
Dan roep ick lieve Godr;, 
Hoe feer is hy verblindt ! 
Die uwen Hemel fiet, 
En d’ Aarde noch bemindt & 
Den Hemel kan alleen 
Vernoegen ons verlangen ; 
De Aarde hout ons here 
En onfe ziel gevangen. 
En hoewel ziel en hert 
Ts buyten ’t aardfch gebiedt ; 
Soo blindthockt foo haar fchijns 
Dat men geen Hemel fiet. 
Wat is hier onfe vreughe , 
Als Kruycen; lijdens, pijnen ? 
Wat is ons goet als fneeuw, 
Dat 
