ì 
E 
Of afbeeldingh van 'smenfchen leven. 215 
Dat vaardigh moet verdwijnen ? 
Men flaaft by dagh en nacht 
Om gelt, vermaack, en eer ; 
En wat doch is de winft 2 
Vier plancken, en niet meer. 
Vaart wel dan traanen-dal, 
Den Hemel is mijn leeven, 
Mijn Vaderlandt en Erf; 
Daar wil ick my begeeven. 
Daar is het nimmer nacht, 
Men hoeft daar Son noch Maan, 
Laat aarde my dan los, 
Laat aarde, laat my gaan. 
Soo fal mijn ziel geftaagh 
By Godt haar Sclaer fweeven, 
En als’t vervelde Haft, 
Genieten ’t Hemels leeven : 
En vliegen by haar Godt, 
En laaten ftondt en tijdt, 
_Enleeven ftaagh vernoeght, 
… Totin dereeuwigheydt. 
Alwaar het hert voldaan, 
et oogh, en oock de ooren, 
Sal hooren ende fien, 
at men nooyt quam te hooren : 
Daar hier op aardt het oogh, 
Smelt ftaadigh in getraan ; 
Laat aarde, my dan los 
Laat aarde, laat my gaan. 
_ Byndevan de wonderbaarelijcke Hiftorien van het HAFT- 
Oo 4 _RE- 
