226 …  EPHEeMERrRi Vira 
de de gelucken daar hy van vervallen was 
En waar ontrent al het quaadt ende het ons 
gemack datter in gevonden wierdt , valt 
Gode niet en kon zijn „ hoewel het door fijn 
toelaatingh ende: vegeeringh hem krachtigh 10 
Godt konbrengen , ende fiju wil ende bedurve bé 
geerte „beguaam was af te trecken, vande genel* 
… gentheeden der aarde „ende baare verdurve endt 
vergan:kelijcke goederen. 4 
Dat Adam niet en fou hebben kunnef 
doen, indien hy naa fijne fonden, in de be’ 
koorelijcke gelucken , ende de feer groot? 
weelden van het Paradijs, van Godt was ge 
laaren geweelt , ende dat hy dan oock hadt 
koomen te eeten van den Boom des ieevens ; dit 
hem fijne ellenden eeuwigbduurent fou doen wot* 
den hebben. Om welcke reedenen het het 
tot fijne faligheydt noodtfaackclijck wass 
het Paradijs te verlaaten : om: alfoo doof 
Boete, Kruys ende Lijden fijn bedurve n# 
tuur te bedwingen , ende on door dit faligl 
maackent geweldt „ den Hemel weer in U 
neemen. Ed 
Adam niet alleen ‚ maar oock alle fijn? 
naakoomelingen , die in fijne iendenen fijf” 
de, fijn verdurven aardt in ziel, lichaa® 
ende geeft fijn deelachtigh geworden; di 
fijn om deefe gewichtige oorfaacken, end? 
naadenckelijcke reedenen „ neffens hem #? 
dit ellendigh traanen-dal, ende feer vreemd? 
_ ballingk 
