240 EPHEMERI Vrra 
ick.mijn eenigen ende lieven Soon, dat mijne ct” 
rieufe. ende eygenwillige onderfoecking® 
fijn „aan Godt fou opofferen ? waarom w. 
ghy my beletten ‚ dat ick in de woeftijne ov 
vlieden ? Dat is, dat ick my de menfchelij? 
ke befoecken ende omgangh fou ontrecke» 
om my met Godt alleen befigh te houden’ 
dat wel een woefte ende dorre plaatfe vo0f 
hee vleefch is, maar een yruchtbaar en 
waater-rijck dal voor den geeft. Eyndelijcht 
waarom tracht ghy my te verhinderen , df 
‚ick alle mijne aardt{che geneegentheeden! 
… datde goederen fijn die mijn natuur bemin? 
met den Tongelingb in het Ewangelie fou verlëk 
_ ren? Lit isimmers Chriftus leer mijn Hee 
ende in de oeffeningh van de felve beftaf’ 
fijne naarvolginge; ende in diede liefde ec 
de de vereeninge met Godt , dat het eyné 
van onfe fcheppinge is. 
_Ghy kunt nu wel fien „uyt het geene df 
tot noch toc gefeght is, dat niemant ind 
werelt is gefonden, om een Priefter, Leeraë 
Advocaat, DoCtor , Koopman, of Onde 
foecker der Natuur te fijn ; gelijck als 
menfchen haar dat, verdwaalt van geeft fj 
de, inbeelden; terwijlfe meenen van G 
in haäre beroepen geftelt te fijn : hoe? 
nochtans dat de felve haar geenfins tot dé 
liefde Godtsen leyden ; maar alleen tot” 
_ voldoen van haare luften. Want het aldd fl 
: ed ns cori 
