246 ErnemerI Vira 
oeffen ende die begeer , eer dat ick het haaf 
merck of weet : foo dat mijne geneegent’ 
_heeden haar hechten ende loopen tot de dit’ 
gen die fy beminnen , fonder dat ick aaf 
Godt , mijn volmahcktheyt, of mijn naafte? 
kom te dencken. Doet hier nuby , dat® 
evge liefde, ende mijn voldoeningh, my 0 
fülck een hoogen trap van kennis ‚in de fel 
gevoert heeft; want het gelt, den grootfi 
Afgodt der huydige Chrittenen,heb ick daf 
__nooyt in beooght, maar wel de Afgood® 
van mijn eyge plaifier ende vermaack 3 # 
gelijck met de eer en lof der meníchd? 
waar door ick by dagh ende nacht getrad! 
hebbe , booven andere te willen uytmunt® 
ende om my met kunftige uytvindinge” 
ende fubrtiele handt-greepen , daar over 
verheffen. Waar toe my noch meer aff, 
dreef de wonderlijckheyt deefer faacken » 
my aan alle kanten Godt deeden fien ; t 
ende voelen ; maar die ick daar niet fuyvé, 
lijek ende eenighlijck in bemint heb, @ 
alleen toevalligh, voor foo verre my dat %° f 
maack gaf’, ende dat ick daar door by mi}, 
vrienden ende bekenden reeden hadt, of? 
die dwaafe beefigheeden te blijven end 
volherden. Die Godtechter , hoe welt 
emaal onverdient , met fijne kenniffe 
gende: alfoo hy nooyt aan eenige zielen», 
_goddeloos datfe fijn , hem onbekent en 4 fi 
