__Ofafbeeldingh vans menfchen leven. 255 
| ie op dat de ziele haar vrywilligh 
tkomt op te offerensende haar eyge 
U ende genegentheeden te verfaacken. 
verre Ó Dochter , ende fiet, ende neyght uwe 
Ve: ende vergeet u volck , ende wies Vaders 
Vs: foo fal de Koningh luft hebben aan wipe 
\nbeyt: Seght David tot alle zielen die 
Ode beminnen. 
& Om welcke reedenen yder Chriften in 
Des befonder „ meer als de geloovigen in 
Ì E oude Teftament , verbonden is om al= 
te verlaaren: om fijn Heer ende Meefter 
Ps In naa te volgen : ende om ons voor her. 
een tebuygen, dewijl hy onfen Heer is. Seght 
Ovid, Siet foo heeft Chriftus onfen Kan 
ten ende Leytsman, niet alleen in woor= 
öt maar in uytvoerighlijcke daaden , De 
8 dommen » de eeren , de playfieren, 
Ei Wetenfchappen ‚ met alle de andere cu- 
nn ende gemackelijcke dingen deefer we- 
Ë Peenemaal verlaaten : ende hy ús uyt den 
Pe ende de fchoot fijns Vaders tot ons neerge= 
ME, omrons de waare wegh aan te wijfen, 
Ws: ode in een ziel ontbloot ende verlaa= 
te jPRde van alles, vierighlijck ende alleen: 
Minnen, Soo dat dan den Leytsman 
be geloofs felve, voor de vreugh: die hem 
engs del was, het Kruyce beeft verdragen; 
7 de gebooden fijns vaders uyt liefde bewaart 3 
° dane oock, fouden doen,” wat hy ons quam 
; ie 
