258 ErnHeMmErt VrTA 
raacken. Ende hoe hy meer het fchoonfte 
ende her befte foeckt, hoe hy Jefus Chriftu$ 
meer van verre fal naavolgen: ende hoé 
hy fich meer met het minfte fal vergeno&* 
gen, hoe dat hy hem dichter by fal volgen: 
Om welcke reeden dat’er gefchreeven. 15? 
Ta mijns Vaders bits fijn veele wooningen. Want 
die in deefe werelt het kleenfte geweeft 157 
die fal groot weefen in het Koninghrijck 
der Hemelen. In welcken fin de Schrift 
feght: Dat de eenfte de laatfte fallen fijn , endt 
dat die de eerfte fal willen weefen „dat die del 
dienftknecht van alle fal fijn. 
Waarom die voor eeuwigh Jefus Chrifté 
wil genaacken in het eeuwigh leeven; di 
_moet in dit fterffelijck leeven , het alder* 
naafte fijnelaagheyt , verloocheninge end? 
armoede volgen. Want die half arm end? 
half needrigh wil weefen , die en kan Chí” 
ftus niet als van verre volgen + Daar hé 
nochtansde eygenfchap der Liefdeis, daf 
fe met het geminde voorwerp „ het alde” 
naafte datfe kan vereenight. En die ge 
die Jefas Chriftus bemint , die nadert fij® 
verneederingh , verlaatingh ende armoe ; 
in deefe werelt, foo veel als hy kans op 
dat hy met hem daadelijck ende weefen! 
lijck in alle eeuwigheeden mach vereer! 
en. 
: Daar en fchort nu nietanders, alsd®” 
1 : over, 
