| Of afbeeldingh van’s menfthendeven. 273 
Op decfe tijt dan foo onderhout de ziel, 
Alle ende de minfte gebooden Godts heel 
Semackelijck ende licht , de welcke cen 
Jacht rock ende een lichte laft voor de beween 
Agen ende de neygingen van deefe veran- 
derden meních worden : wiens overgeblee- 
© begeerlijckheeden ende verdurventhee- 
‚haar kracht ende fterckte verliefen , naa 
© Maate dat de ziel aan alle dingen , daar fy 
ten Godt in quam te leeven, komt te fler= 
Ni: ende date geduurigh naa een hooger 
Ne grooter volmaackibeyt komt te trachten ; 
de nac het oneyndige te loopen , of fy dat alhier 
Komen ende grijpen mochne. Want alle gaa- 
ER Godts hoe volmaackt datfe lijn, die 
Jl maar een kleen droppelken, ten aanfien 
EN de zee fijner goedigheeden dieoneyn= 
„St iss ende waar uyt hy ons fchenckt, 
ks, de maate datwe onfe talenten wel aanl eggen, 
SC ber om de befte gaaven bidden. 
Slet, dit alles doet als dan de ziel heel 
kelijk „ door de liefde tot Godt, aan 
vveleken die des naaften onaf cheydelijck 
Wis. ze weeten „ als de ziel tot deefen 
at Bekoomen is ‚ Dat het geloof de Wet 
de fins te niet maackt, maar de felve , door 
gede bevefligbe. In welcken tijt de waar= 
Ná ‚inge der gebooden Godts , onfe gen 
Otigheyt wort; endewy het leeven verkiefen, 
doods te verlaten : Op datwe in alle 
: Be Vee 
