274 EPnHEMERI Vira 
eeuwigheeden van den Boom des Leever” 
dat de vruchten der verdienfte Chrifti fijf! 
fouden eeten. Ende met ongederkre aangefië 
ten, de heerlijckbeyt des Heeren, in vryb 
aanfthouwen. Als den Apoftel fpreeckt. S 
dat oock David, op deefe verkiefinge vd 
het leeven fiende, feght : Dat hy de 
Godts niet en vergeet : Hoewel hy fijn ziele! 
duurigb in fijnbandt draagt : ende dat hy in 
flricken der godtloofen kon afdwaalen. 
Dat dan een Huurlingh ende een slaaf òf 
loon ende door dwangh doet ; dat self 
doet een perfoon die bemint uyt enckele IK 
de; ende hy verbetert vrywilligh alle d 
misflagen ‚ die den Slaaf of den Huurlisf 
begaan hebben : Maar hy en doet dat nú 
meer van fijn eyge felven, of door fijn egel 
weegingen ende krachten : maar hy die wl 
heeft, ende eeniehlijck, bemint, die doet dát 
hem ende door hem. Want alfoo hy veer 
maal van die hy lieft geregeert wort, € 
dat hy alle fijn eyge wil ende behaagen Óf, 
gefchort heeft , ade aan fijn beminde be ) 
Övergegeeven : Soo en volght hy niet 
de beweegingh ende de wil van die hyb 
mint. Het welck als de ziel ontrent Ge 
doet, aan de welcke fy niet en kan pref! 
teeren , datfe niet van hem ontfangen ned! 
foo erkent fy op het felve oogenblick; 
haar eyge wil , reeden ende oordeel bi 
4 ; € 
