282 _ EPHEMERI VITA 
Voor tegenwoordigh verftaa. ick felyé 
fijn ftemme.noch niet „ hoewel ick doof 
fijn onverdienbaare genaade , daar foo verf? 
van onderricht ben , dat ick weet dat mijf 
doen hem aangenaam is; ende dat ick ni® 
en moet trachten , als naa mijn volmaackf 
heyt. De welcke nergens anders in beftaat* 
als in de werelt te verlaaten ; haare bege!” 
lijckheeden te verfaacken ; ende mijn V 
gefchoncke wil „aan Godt weer over te ge 
ven : om fijnen wil alleenlijck te volge?! 
ende om die booven alle mijne eyge bewe? 
gingen van gantfcher herten , van gantfché 
ziele, ende van alle krachten te beminn®® 
Dat lichtelijck te doen is ; alfoo. men fid 
dat het de huydige menfchen licht valt of 
den Duyvel ende de ftoffelijcke of tijdelij 
ke faaken van gantfcher herten te beminne 
niet teegenftaande dat den Duyvel quaat #’ 
ende dat de ftoffelijcke dingen als gout , fl 
ver, fchoonheyt, ackers, oflen ende 40 
voorts , aân oneyndige forgen, moeyten € 
de quellingen vaft gefchaackelt fijn : jnd 
vorders haare bygevoeghde goetheede? 
fchoonheeden ende beminnelijckheede?’ 
niet als eenige geringe droppelkens enf 
vonckskens van de volmaackeheeden Go 
Waar uyt men lichtelijck fien kan,hoe wel, 
-_nigh het te beminnen is, al wat buyten Goû) 
is, ende hoe nietigh dat de reeden van 
| meofd 
