Of afbeeldingh van’s menfdhien leven, 297 
Íeickerijche verwachtinge des oordeels, ende 
Cn bite des pyers, datde teegenfbanders „ van 
pe Pooden Godts fal verflinden : Alfoo de fels 
265 waneer als men God: bemint, niet fipaar 
N houden fijn. Want de liefde is fijn felven een 
ed Ende wp worden vrienden Godts; foo 
ver at by ‘ons gebieds: Seght den Saligh- 
„acker, Om welcke reedenen ; ‘de onder= 
„Uinge van de gebooden des Heeren, ons” foo 
pdre liefde doet blijven, gelijck als hy doot 
has Ouderbouden der felve, iúde liefde fijns van 
Pi Sebleeven is. Och, feght Godt by Mo- 
Dt fy fulch,een herte hadden om my té 
efen, ende alle mijne gebooden, t'allendaage 
go derbouden sop dat het haar ende haare kin 
De welginge in der eeuwigheyt | Waar op 
Heid feye : Dat de Goederrieremheyt des 
gen Van eenwigheyt tot eempigheytis, _over 
fin Seenen die’ fijn verbont houden, ende die aan 
Veveelen gedencken „ om die te doen. 
den Ons deefe onderhoudinge der gebo- 
bd Mackelijck ende licht te maacken , foo 
Te tons Godt, Om de felvein een gedun= 
fe Werdenckinge te hebben. Ende daar van te 
an A, als men in buys fou fittên, ende 
Ù haas Saans ende alswe fouden. needer leg- 
Ree ende op fhaan. Jaa hy wil, Dat men die 
dag den tot een teecken aan de handt: ende 
hoor UE tor een gieraat fou hechten aan het 
“Thooft, ome als koftelijcke Rleynoodien mf: 
Ts fchen 
