322 EPHEMERI VITA 
mijn fel& te verwerpen; foo foudt ghy ddlf” 
lick mijn geeft vervullen „ende my daar in leer» 
alles, dat my mocht ontbreecken. Jaa ghy fou 
op dien oogenblick , foo het tot uwe €&!? 
ofte tot mijn, ende des naaftens nut ende ® 
ligheyt noodigh was ‚ cen Weetenfchap Y% 
faacken in my ftorten , die ick niet eer en 
kunnen ontfangen „voor al cer ick van 
misvertrouwende, op u alleen quam vaft 
de ontwijffelbaar te hoopen. of 
Ick wil dan, Ô mijn Schepper, alle mij 
begeerten , gencegentheeden „ende lieff! 
van alle gefchaape faacken, als oock van nl 
felve, ende de weetenfchappen aftreck” 
want feeckerlijck alle haar hegelijckheed®! 
alle. haare ceren , alle haardlvermaack 
gen »-alle-haare kennilen , ende alle haf 
volmaacktheeden , vind ick in u, ô md 
Maacker. # 
Ghy dan, Ô mijn Godt, ghy zijt all 
beminnelijck ende onvergelijckelgik. Wa 
dan tot een eyndelijck ende volkomen? 
{luyt, mijn ziel u puur alleen verkieft, el 
foeckt, lieft, ende begeert 5. niemant of’ 
oock yets anders, by U kunnende of will 
de ftellen. Hierom foo en wilick u dan® 
meer foecken , in Boffchen , Boffchagiens fof 
Bergen; in Velden , Valleyen, of op Heuvel É 
in Rivieren , Waateren of Zeen; icken W*, 
oock niet meer foecken, in het onderfte hd 
edt 
