Of afbeeldingh van’s menfchen leven. 333 
_— Befchreyt ende beweent dan al hier & 
Mijne ziele , uwe ellendige ende fwacke 
Verdurventheyt | Ende neemt doch krach. 
Wgh ende onverfertelijck voor ‚ om van nu 
U aan, uwe Nootfaackelijckheeden nim- 
Mermeer te verdubbelen : alfóo ghy anders 
Uwe verdurventheyt , ende uwe ellenden 
Veywilligh vermeerderen fout. -Want alfoö 
€ Noodruftigheeden in der daadt ellenden 
Ja, ende fmerrelijcke beefigheeden'; die 
Ons Godt beneemen : Soo moet ghy 6 mij- 
De ziele „de felve foo feer befnoeyen'ende 
‘binden als’u moogelijck is. Op dat ghy 
00 weynigh beletfelen meught hebben als 
Sûy kunt, om tot uwen Godt te naaderens 
Ende om de toockende Vlas-wieche uiper Lief. 
£» aan dien brandenden gloet van alle Ge= 
Naade, gantfchelijck in vlam ende vuur te 
Ontfteecken. | j 
„Ende als dan foo fult ghy volmaackte- 
ES de reeden ontdecken , ‘waar van daan 
roe komt, Dat de Heylige zielen, van bet 
Chaam deefes doodts , hebben gewenft. ontbon- 
0 te weefen. Ende waarom Dar den Geeft 
„S doet fuchten in ons felven ‚op hoop van oock, 
Ee efen ferffelijcken fack ende dit verderffelijck 
chaam, af te moogen leggen: als fijndeeen 
ONvermijdelijck beletfel ende hinderpaal, 
„ar door wy Godt niet altijt ende geduu- 
ghen genieten. Want dien fwaren klomp 
ende 
