334 _ EPHEMERI VITA > 
ende fack van fterffelijckheyt ende fwack* 
heyt afgeleght hebbende , foo en fullen wy. 
niet meer hongeren noch dorften , de flaap 
fal onfe oogen niet bekruypen , huy{inghs 
kleedingh ende den dienft aan de Naafte? 
ende andere foorten van onvermijdelijckt 
nootfaackelijckheeden meer, en fullen off 
niet verhinderen , om geduurigh met Godt 
vereenight te weeen ,‚ ende om in alle ecu” 
wigheden, met hem onfe vergenoeginge® 
ende vermaackingen alleen te neemen. 
Soo men deefe gewichtige waarheede® 
wel bemerckt, overleght, ende naa-denckts 
Ö mijne ziele, foo fal men datelijck ont’ 
decken , dat meeft alle de befigheeden der mel 
féhen, verdubbelde nootfaackelijchbeeden , end) 
viywillige ellenden fijn; waar in fy haar ftof* 
ten, door een verd waaltheyt van den Geels 
ende een ydele toegeevingh aan het vleefchs 
de werelt ‚ ende den duyvel. Soo dat fy hé 
eenigh beminnelijck goet, dat Godt í5$ 
daar door koomen: te verliefen, ende fl 
diep in haare onweetentheyt in te fincke® 
dat fy hem noch kennen noch beminn® 
kunnen. Waar doorfy dan wandelen in 
fchaduwen ende de weegen des doodts,end? 
het Licht der Waarheyt ende des Leever 
verachten „ dat den Soone Godts ende fijf® 
navolgingeis. Want die eeuwige Waarhe)” 
felve , is op den wegh der Nooljschich 
, 
