344 —ErnemeEri Vira 
ende om het aan de werelt; mijn vleefs 
ende:mijn. verdurve eygen wil te onttrêé 
ken? Neen Heere mijn. ziele ende lichaâ® 
koomen u alleen toe, ende uwe gaave jk 
mijn wellekom. Befoeckt my „dan alhiet® 
mijn Godt , op dat ick u hier naamaals v 
ecuwigh mach befoecken „ ende my €’ 
wighlijck met u verblijden. Z 
Ende aldus foo al mijne ziele krachtig} 
ondervinden ende gewaar worden, dat? 
neffens u Heere niets beftaan noch overbli 
ven kan in het herte: ende dat het all®! 
hoe kleén dat het felve is , een onvermijd? 
dijck beletfel , aan uwe Goddelijcke rif, 
is. Want geen twee Heeren kan men dient 
— mijn Godts geen twee voorwerpen kan de ziël 
hebben ; vende geen tweederbande liefde kan 
onderhouden; alfoo de aarde ende de verde 
natuur , Peenemaal moeten wijchen voor de 
naade, # 
Ende als dan Heere , foo vervult ghy jd 
ziel geheelijck, ghy ftelt alle de begeerlijd 
neygingen in ruft, ende ghy befluyt die 
vergenoeght binnen in den geeft, dat de uy 
… wendige ende de ftoffelijcke faacken , ge 
kracht noch vermoogen meer op haar ® 
hebben. Waar van dit een feecker teeche® 
foo wanneer als de ziele niet op cen niét! 
wederkeert , tot die ydele dingen, die fy 
begeeven ende verlaaten heeft’: we di 
8 / 7 
