Of afbeeldingh van’smenfthenleven. 38x 
u En heeft niet meer vermaack als een „Aard 
ol de welcke niet anders en doet » als de 
Arde om tewroeten ‚ ende die niet en ge- 
mof t> dat daar een ander vermaack in de we- 
et is.So van gelijcken den aartfchen men{ch; 
E En denckt niet meer, aan den Heerelijc- 
Cn ftaar, waar in hy gefchaapen isgeweeft; 
Naar hy acht fich geluckigh, eenige aart{che 
Srmaacken in fijn leeven te genieten, fon- 
ler te voorfien het ongeluck , dat hem boo- 
gen het hooft hanght : niet meer dan den Mol 
Cn {lagh van het Block ende fijne {charpe pin- 
En te gemoet fiet die hem dooden ; ter 
Daarfe daar hy deaarde om wroet. Het welck 
l beklaagelijck is, daar het nochtans wey= 
\lh beklaaght wort ‚ van weeggn de verblint= 
epe, waartoe de fonde den menfch gebracht 
left, de welcke hem onderwurpen heeft, 
ei foo veele tijdelijcke ende lichaamelijcke 
enden. 
Want de fonde heeft den Meních berooft, 
În de Heerfchappey dien hy hadt , over alle 
ê Sterren , de Hooft-ftoffen of Elementen, 
CBeeften, de Planten , de Steenen endé de 
qe en-wercken ; ende {y heeft gernaackt dat 
Cn menfch onderwurpen isgeworden, aan 
le her geene dat hy bêheerfte. Want de Son 
Verbrant hem; het Waater verdrinckt hem; de 
geet verhit hem ; de Aarde brenght hem 
peekende Doornen voort ; het Gefternte 
geet kem quaat-aardige invloeyingen toe; 
© Beeften die bijten of fy {chieten haar fenijn 
D hem ; de Kruyden die vergiften hem of 
V doen hem fterven ; de Metaalen en Bergh= 
Srcken {nijden hem; de Steenen verwonden 
Cms het Hout {laat ende verplettert hem : 
Eyn- 
