382  Ernemerr Vira 
Eyndelijck al wat dat’er in de natuur gefch® 
pen is, dat befchaadight teegenwoordigh dé 
men{ch , met alle fijn vermoogen. Daar à 
die felve faacken , den menfch voor al eer? 
quam te fondigen , vermaack gaaven, € 
hem gehoorfaamheytbeweefen : Hoewel! 
teegenswoordigh de macht niet en heeft» © f 
een Luys tegebieden ‚ dat hy hem nier en 
bijten ; ende dat hy alfoo moetlijden , dat» 
teegens fijn wil, van foo een kleen dierk? 
getormenteert is. 4 
_De fonde alleenigh heeft den men{che? 
derwurpen ‚ aan foo veele ellenden ‚ end 
kranckheeden des lichaams , die ten naaf? 
by ontelbaar fijn. 
Deefe eenige fonde, heeft hem oock? 
derwurpen, aan de Kouw } de Hette , yi 
Honger, den Dorft , ende aan de vermoe}! 
heyt. j 6 
Want voor de fonde, foo en hadt d® 
meních geene quaalen, alles was wel gem” 
tight foo infijn lichaam ; als inde Gefterf 
ten : {oo dat hy in gefontheyt , vreughdf! 
ende welluften eeuwigh fou geleeft hebbe?’ 
fonder fieck te worden of ooyt te fterveb 
ende fonder immmermeer Honger, Dorft» ® 
vermoeytheyt te hebben ; te heet of te koï 
te weefen; ofte aan eenighander ongem 
onderwurpen te fijn. — 
Behalven dit alles, foo heeft de fonde {09 
danigh den Wil van den menfch verdurve” 
dat de felve haar niet meer en kan beweeg” 
fonder quaatte doen; foo dat fy van haar €}; 
felve niet een goet willende beweegingh 447 
hebben ; door dien dat fy een-geduurige he 
linge ende geneyghtheyt tot het quaat heeft, Ee 
